Dichterskring Ars Pro Toto

DE DAG

DE DAG

Mijnheer, geen wonder dat u nimmer gelooft
in zijden zonnen en fluwelen sterren.
Luchtkastelen die u vermetel heeft beroofd,
bleken leeg van binnen, enkel rijk van verre.

Uw daden, nijver en door velen zeer geloofd,
waarmee u daags uw lijden geldelijk bedroop,
gebracht door ijver, kracht en ook een vonkje hoop,
hebben het felle vuur in t hoofd nog niet gedoofd.

Want wat het werk van u ook mag benemen,
moeie benen, pijn die schrijnt aan bot en knook,
het beest blijft ongevoed dat kwijnend verder leeft.

De reis naar de maan, wilt u nog ondernemen,
de gang naar het binnenst van de aarde ook.
Geen wonder, dat de dag u dorre dromen geeft.

< Vorig

[ Terug ]