Dichterskring Ars Pro Toto

DE ZONDERLING

DE ZONDERLING

In verre velden groeien vreemde planten,
vergeelde bessen en potsierlijk gras.
Daar klopt de wereld van geen kanten:
eet ik stenen en giet olie in mijn glas.

Naar verre velden ben ik afgedwaald
langs brede stromen van gestold verdriet.
Mijn smalle schouders heb ik opgehaald.
Ravijnen weken uit en dieptes zag ik niet.

In die velden heb ik mijn staat gesticht:
Ik had het rijk voor mij alleen, nachten in de
olie, dagen, languit, liggend in het gras.
Maar van die rijkdom werd ik niet veel wijzer:

Ik was kwijt wie ik was. Ik was een keizer
zonder kleren, een koning zonder paard, ik was
stichter van het land dat niemand placht te vinden
en van niemand restte meer dan een leeg en ver gezicht.

< Vorig		Volgend >

[ Terug ]